Pad crnog anđela: Priča o tragičnoj sudbini i kraju Magi iz grupe EKV

U proljeće 1959. godine rođena je Margita Stefanović Magi, jedna od najznačajnijih muzičarki na sceni bivše Jugoslavije.

Duge crne kose i nevjerovatne harizme, bila je ikona rokenrola osamdesetih. Prozvana je crnom princezom, a najveću popularnost stekla je kao članica benda “Katarina Velika II”, koji je poslije promijenio naziv u EKV.

 Bila je dio beogradskog boemsko-umjetničkog kruga, kome su pripadali i ostali članovi ove grupe. Publika je u njenom odnosu prema klavijaturama nerijetko vidjela pokretačku energiju benda. Magi je bila umjetnička duša, školovana pijanistkinja i kompozitorka.

„U mom normalnom, stabilnom životu najnestabilniji dio sam upravo ja. I to ne zbog kakve psihičke ili ne znam kakve nestabilnosti, već zbog stalnog traženja u svim mogućim oblastima umjetnosti i života“ ,tvrdila je jednom prilikom Magi. 

U Srednjoj muzičkoj školi „Josip Slavenski“, zajedno sa Ivom Pogorelićem, maturirala je kao najtalentovanija pijanistkinja, nakon čega je dobila poziv za nastavak obrazovanja na prestižnom konzervatorijumu u Moskvi. No, sjajnu priliku odbila je zbog majke, kojoj se nije svidjela ideja da Magi u tim godinama ode od kuće. 

Margita je nastavila da istražuje život, svirala je klavir i upisala je Arhitektonski fakultet u Beogradu. Diplomirala je 1982. godine i upravo se tada, zajedno sa svojim momkom Srđanom Vejvodom, sve više zagrijavala za beogradsku andergraund scenu pa je krenula u potpuno drugom smjeru. 

Svestrana i harizmatična Magi 

U proljeće iste godine preko svog rođaka, gitariste Gagija Mihajlovića, upoznala je Milana Mladenovića, a ubrzo nakon toga na jednoj od proba tadašnje grupe “Katarina II” pozvana je u bend u kojem je ostala sve do kraja 1994. godine, odnosno do Mladenovićeve smrti, koja je, ujedno, označila i kraj postojanja pravog EKV-a. 

Istovremeno je učestvovala u stvaranju albuma mnogih jugoslovenskih bendova, među kojima su i „Karlowy Vary“, „Elvis J. Kurtović & His Meteors“, „Van Gogh“ i „Babe“. Komponovala je muziku za filmove „Prvi put s ocem na jutrenje“, „Vera Hofmanova“, „Povratak Vuka Alimpića“, „Plavi plavi“, a učestvovala je i u pozorišnim produkcijama „Klasni neprijatelj“ i „Tri sestre“. 

Na poziv reditelja Gorana Markovića, oprobala se i kao glumica 1985. godine u ulozi Dragane u filmu „Tajvanska kanasta“. 

Posljednji rad 

Nakon Mladenovićeve smrti, nastavila je da svira u bendu „Kurajberi“ te gostovala na albumima „Glisersa“, „Ziona“ i „Direktora“, a 1995. godine, zajedno s grupom mladih beogradskih muzičara, formirala je bend EQV i objavila album pod nazivom „Ti si sav moj bol“, inspirisan poznatom pjesmom „Ekatarine Velike“.

Za klavijaturama je nastupila i na nekoliko unplugged koncerata „Električnog orgazma“, a njen posljednji rad vezan je za pozorišnu predstavu „Kaput mrtvog čoveka“ iz 2002. godine. 

Bila je pokretačka snaga benda 

Sve njene uspjehe godinama je pritiskala borba s teškim narkoticima, koja je postala još intenzivnija kada joj je 1996. preminuo otac. Pokušavajući da ih se oslobodi, prodala je porodični stan i u predgrađu Beograda kupila dva manja, a ostatak novca iskoristila za putovanje u Indiju. Želja da u dalekoj zemlji u potpunosti promijeni način života bila je još jedan neuspjeli pokušaj, pa je po povratku kući povukla nove teške poteze. Prodala je oba stana i ubrzo potrošila sav novac, te postala beskućnica. 

Potpuno nemoćna i usamljena, poslednje godine života provela je u napuštenoj garaži u beogradskom predgrađu Borči, a zatim u skloništu za beskućnike na Voždovcu. Bila je osuđena na milost prolaznika, humanitarnu pomoć i mrvice hrane koje su joj s vremena na vrijeme donosili njeni fanovi.

Otišla je tiho 

Margita Stefanović smeštena je u augustu 2002. na Infektivnu kliniku u Beogradu, gde je preminula 18. septembra. Imala je 43 godine i bila je poslednja članica iz originalne postave grupe EKV-a. Prije nje, 25. septembra 1992. godine umro je bubnjar Ivica Vdović, koji je, prema Vikipediji, prva registrovana HIV pozitivna osoba u bivšoj Jugoslaviji. 

Od raka pankreasa 5. novembra 1994. preminuo je frontmen Milan Mladenović, srčani udar 13. oktobra 1998. bio je koban za basistu Bojana Pečara, dok je bubnjar Dušan Dejanović 2000. godine izgubio bitku za život, takođe od posljedica side. 

Šest godina poslije njene smrti, u knjizi Aleksandra Ilića „Vrati unatrag“ javnosti je prvi put potvrđen i podatak da je, zbog intravenoznog korišćenja narkotika, i Magi bila zaražena HIV-om. 

O crnoj princezi jugoslavenskog novog talasa govori se uvijek u superlativu, odnosno pominje se napaćena duša žene koja je samo voljela život. Otišla je tiho, sama, u uslovima koji su bili daleko ispod ljudskog dostojanstva. Nekada najblistavija zvijezda andergraunda, zarobljena u mreži narkomanije, završila je na dnu. Iza sebe je, ipak, ostavila mnogo. Na njenim taktovima omladina i danas odrasta, a albumi “Katarine II” i “Ekatarine Velike” danas su možda i više cjenjeni nego u vrijeme kad su se pojavili. 

Antiratni kamion 

Članovi prve postave EKV-a bili su skoro djetinjasto neiskvareni i ljudi izuzetne tolerancije i razumijevanja. Njihov čin iz proljeća 1992. godine, kada su bez dozvole sa kolegama iz „Električnog orgazama“ i „Partibrejkersa“ kamionom kružili ulicama Beograda protiveći se ratu, koji se, nakon Hrvatske, zahuktavao u BiH, i danas se prepričava s velikim poštovanjem.

Izvor: http://www.6yka.com/