Književno veče sa Vanjom Bulićem u Bratuncu

Teslina posiljka BratunacNarodna biblioteka Bratunac organizuje književno veče sa Vanjom Bulićem, u okviru kojeg će on promovisati svoj roman „Teslina pošiljka“.

Književno veče i promocija biće organizovani u petak, 22. decembra, sa početkom u 18 sati.

„Teslina pošiljka“ Vanje Bulića  uzbudljiv je triler u kome se prepliću ubistvo njemačkog novinara u sadašnjosti, Teslini zraci smrti i njemačko bombardovanje Narodne biblioteke u Beogradu. Riječ je o vrlo napetom trileru prepunom manje poznatih istorijskih podataka vješto upletenih u narativni tok priče. Vanja Bulić je autor brojnih knjiga od kojih se posebno izdvajaju „Dosije Bogorodica“, „Simeonov pečat“, „Jovanovo zaveštanje“.

Da bismo dočarali kakav je roman u pitanju, preuzeli smo dio intervjua koji je sa Vanjom Bulićem uradila Vujica Ognjenović, novinarka „Vijesti.me“.

Odakle ideja za pisanje „Tesline pošiljke“?

Stalno me kopkala sudbina Narodne biblioteke u Beogradu srušene 6. aprila 1941. godine. Ruševine biblioteke se nalaze u samom centru grada, na Kosančićevom vencu, zarasle u korov. Najviše me intrigirala tvrdnja da je u požaru izgorjelo 500.000 knjiga, svezaka, časopisa, najznačajnija istorijska građa vezana za prepisku Srbije sa Rusijom, Austrougarskom i Turskom, 1200 rukopisa iz ranog srednjeg vijeka… Zašto bi Njemci sve to spalili, kada su po cijeloj Evropi pljačkali takvo blago? U cijelu priču sam ukomponovao tajne projekte Nikole Tesle, koje je bio namijenio svojoj otadžbini. Riječ je o skalarnim zracima smrti…

U zapletu romana „Teslina pošiljka“ je ubistvo njemačkog državljanina na ruševinama Narodne biblioteke na Kosančićevom vencu. Zbog čega je ubijen Rihard Genc?

Roman počinje otkrivanjem leša njemačkog novinara na ruševinama biblioteke. On je, navodno, došao da piše o tragičnom događaju iz 1941. godine, kada su uništeni najznačajniji dokazi oTeslina posiljka Bratunac identitetu jednog naroda. To ubistvo pokreće lavinu događaja, spletki, ubistava, otmica, međunarodnih zavjera, sukoba tajnih službi… A cilj je svima isti: Teslini zraci smrti.

Teslina pošiljka se u ovom romanu odnosi na pošiljku koju je Tesla zaista poslao KUD-u „Tesla“. Možete  li pojasniti o čemu je zapravo riječ?

U Beogradu je između dva rata osnovano Kulturno-umjetničko društvo “Nikola Tesla”. On je 1932.  godine društvu poslao trobojku, šivenu njegovom rukom, koplje i znak društva, koji je sam kreirao. Tih godina je svom sestriću, Kosanoviću, koji je živio u Beogradu, pisao nekoliko pisama i depeša u kojima govori o projektima zraka smrti, namijenjenih odbrani Jugoslavije u nastupajućem ratu. Da li su ti projekti stigli u Beograd zajedno sa pošiljkom upućenom Kulturno-umjetničkom društvu i da li su se nalazili u Narodnoj biblioteci? Eto pravog pitanja za maštanje, ali i za realno prosuđivanje! Rusi tvrde da su se projekata dokopali Amerikanci, jer je policija sedam dana držala zatvorenu hotelsku sobu u kojoj je preminuo Tesla, a Amerikanci tvrde da su se Rusi dokopali projekata, jer je Nikola, navodno, bio ruski špijun. Ali, očigledno je da ni jedni ni drugi nemaju te projekte, jer bi uz njihovu pomoć bili aposlutni vladari svijeta. A da su ih Njemci otkrili u Srbiji, rat bi se drugačije završio.

U romanu iznosite tezu zašto je Tesli izmakla Nobelova nagrada. Da li je zaista bila u pitanju spekulacija o vanzemaljcima?

To nije moja teza, već tvrdnja najvećih naučnika Teslinog doba, a o tome i danas pišu najveći svjetski umovi. Teslino umijeće je nemilosrdno pljačkano iako je on zaštitio oko 700 pronalazaka. Bio je veliki naučnik, ali i sanjar, koji je živio daleko ispred svog vremena. U romanu sam koristio mnoge istinite, čak i bizarne podatke, koji oslikavaju njegov karakter. Na brojnim predavanjima je govorio o vanzemaljcima, iznoseći teorije koje su tada umanjivale njegov ugled, ali se danas pokazuju kao tačne. Ne bi me iznendalilo kada bi dobitnici Nobelove nagrade pokrenuli inicijativu da se Tesli posthumno dodijeli ovo najveće priznanje u domenu nauke, jer, praktičino, najsavremenija tehnologija današnjice počiva na njegovim izumima.

Vanja BulicU  „Teslinoj pošiljci“ iznosite podatak da Narodna biblioteka nije nastradala u bombardovanju 6. aprila, već od požara unutar biblioteke. Kako objašnjavate tu činjenicu?

U Narodnoj biblioteci su prije rata radila dva Njemca. A jedan od njih, Stevan Feninger, bio je domar, koji je živio u zgradi biblioteke. On je imao ključeve biblioteke, u koju niko nije ušao dok nije izgorjela. Njemci su 1941. godine tri puta pokretali istragu sa ciljem da dokažu kako nisu oni krivi za paljenje biblioteke. Prema svim spisima, i njemačkim i srpskim, a oni se nalaze u arheografskom odjeljenju današnje Narodne biblioteke, nijedna bomba nije pala na zgradu biblioteke, a ona je izgorjela. Kako? Zapaljena je iznutra, pošto je izneseno ono što je interesovalo Njemce! Samo jednom je ruševina otkopana: 1976. godine to je uradio Zavod za zaštititu spomenika kulture, a u zapisniku piše da količina pepela ne odgovara količini knjiga koje su se tamo nalazile prije paljenja. Naravno, u tom zapisniku ima još veoma interesantnih podataka, koje sam ubacio u roman, pa je tako nastao i slogan knjige – kad knjiga izgori, pepeo progovori.

Osim zajedničkog junaka, Novaka Ivanovića, šta još povezuje Vaše romane „Dosije Bogorodica“, „Simeonov pečat“, „Jovanovo zaveštanje“ i „Teslina pošiljka“?

Povezuje ih more činjenica koje su bile skrivane od javnosti i o kojima nismo učili u školi. U ovim knjigama koristim istorijske i religijske podatke koje uklapam u izmišljenu triler priču, da bih razriješio neke tajne iz ranog srednjeg vijeka. Poslije knjige „Simeonov pečat“, javio mi se jedan gospodin, koji je petnaest puta bio na Hilandaru. Rekao mi je da dok nije pročitao moju knjigu, nije znao šta sve posjeduje Hilandar. Napravio sam kombinaciju istorijskog romana i savremenog trilera. To, naravno, nije novost u svjetskoj literaturi, ali se pokazalo da je naša prošlost mnogo inspirativnija od mnogih koji se prse, tvrdeći da su preteče najznačajnijih društvenih i kulturoloških događaja. Stručnjaci, na primjer, kažu da su crteži u Miroslavljevom jevanđelju, preteča renesanse, iako su nastali tri vijeka ranije.

Nadamo se da smo Vas dovoljno zaintrigirali da biste došli na književno veče i druženje sa Vanjom Bulićem u Bratuncu, 22. decembra u 18 sati.

Vidimo se!